გაფრენილები

ფერდინანდი და ანნე უკვე მეგობრები იყვნენ. მათი მეგობრობა მას შემდეგ დაიწყო, რაც ფერდინანდმა ანნეს, ქუჩის ცუგო სიკვდილს გადაარჩინა. თავისზე ბევრად უფროს ეზოს ბიჭებს ეჩხუბა და საწყალი ძაღლი, რომელსაც წამებას უპირებდნენ ხელიდან გამოგლიჯა.

მანამდე ანნე ფერდინანდს ვერ იტანდა. ფერდინანდი მას სულ წითურ კიკინებს წიწკინიდა და სხვების გასაგონად ”ჭორფლიანოს” ეძახდა.

ახლა, ფერდინანდს, ყოველ დილას იმის ფიქრით ეღვიძება, რომ რაც შეიძლება მალე დააღწიოს სახლს თავი და ეზოში გავარდეს. იცის ანნე ჯერ არ დახვდება, მაგრამ სახლში ყოფნას მაინც ეზოში ლოდინი ურჩევნია. ანნე გამოჩნდება და იწყებენ ათასგვარ თამაშს.

პატარა შტაბი აქვთ. ერთად ააშენეს. შტაბში ათასგვარი ხარახურა უწყვიათ. ზოგი სახლიდან წამოღებული, ზოგიც ეზოში ნაპოვნი. ღამღამობით, ეს შტაბი, თავიანთი ცუგოს თავშესაფარია. ზაფხულია და ყველა ქალაქიდან არის გასული. ეზოში მხოლოდ ანნე და ფერდინანდი დარჩნენ. თუმცა არ ნაღვლობენ. უხარიათ რომ მარტო არიან. ასე უფრო კარგად ერთობიან.